روباه

شیریم و نمـی ترسیــم از عربده ی روباه چون کوه نمی جنبیم ازعربده ی یک کاه
روباه که بیمــار است زوزه بکشد هـر دم با درد بســـوزد تا نابـــــود شـــود نــاگاه
دیوانه ی تاریخ است امثال چنین مجنـون چـون نیست ز درمان بیمـاری خـود آگاه
می سـوزد و می میـرد از قدرت مـا ملت از برج غــرور اُفتــد آخــر به خلاب چــاه
آسـوده شـــود دنیـــا از نکبـت رفتـــارش تا گُــم بشــود گــــور ایــن آدمک گمــراه
جواب ترامپ.