چرخ روزگاراز چه شـد وارونه چـرخ روزگار   چـرخش آن نیست بر وفق مـدارنیست بـر کـام و نسـازد  با کسـی   روزگـاری تلـخ تر از زهـر مــارحِرص و بی رحمی شده رسم بشر   دردهـایی هـم ، به جَبـر و اختیاررنج تحریم  و گـرانی یک طـرف    بیشتـر مـی آورد  بــر مـا فشــاریک طرف زلـزله  و سیـل مَخوف    یک طرف هم کُرو...

شاعر بزم سرور و شور و شادی نیستم     سوز و ساز سینه را گاهی نگارش می کنمدرد دل را نیست درمان و علاج و مرهمی    لیک درد خویش را در دل گـزارش می کنـمآتشی در سینه ام گاهی زبانه مـی کشد   ترنُّـم هــای  شعـر آن را نـوازش مـی کنـمگاه شوقم می رود تا ساحل دریای دوست   گاه با طوفان غم ها،صلح و سازش می کنم13...

کدامین جمعه می آیی،نمی دانم ولیکن چشم در راه تو می مانم صبــوری می کنــم در انتظــارِ تـو به حُکـم آیه ها و دین و ایمانم من از جنگ وجفاهایی که می بینم به حـق امت مظلوم، پربشانم به وقتِ آن ، سـر از پرده بـرون آور ببین ناحق، اسیر بند و زند

دو سه روزه دگرگون گشته حالم پریشـون در پریشون گشتـه حالم نمُـنده در دلـم شـور و سـروری چرا یک باره داغـون گشته حالم دگـر شـور بهـاری در دلم نیست بهـار است و زمستـون گشته حالم چـه بی پروا رهـا کـرده تنـم را چنان مجنون ولامون گشته حالم

چرخ روزگار از چه شـد وارونه چـرخ روزگار چـرخش آن نیست بر وفق مـدار نیست بـر کـام و نسـازد با کسـی روزگـاری تلـخ تر از زهـر مــار حِرص و بی رحمی شده رسم بشر دردهـایی هـم،به جَبـر و اختیار رنج تحریم و گـرانی یک طـرف بیشتـر مـی آورد بــر مـ

سردار سلیمانی! سـردار اگـر رفته، ایـران همـه سردارند در حمـله ی خفاشـان آمـاده و بیـدارند سرداری اگـر کَم شـد از لشـکر سرداران ایـن اُمّت حـزب الله،آمـاده و سـردارند پرواز سلیمانی بی بهره و حکمت نیست یک ایل ، سلیمانی در اُمت خـود دارند ی

(پرستار) همیشه جـان به کف دارد ، پرستار کننـد جـان را فـدای جان بیمـار همیشــه با اجـل درگیـر هستنـد بســی فعــال هـر روز و شب تـار ندیده مــاه ها ، فـرزند خــود را به خدمت کرده جان خویش، ایثار فـراق خـانه و فرزنــد و همســر

«آزاده صفت»بــار خــود  را بِبَــر و  منـت حمّــال نــکش --- مـــال را خــود بخــر و  منـت دلال نــکشاز مناعت پیشگی شخص بر افلاک رسـد --- بهــر قَــرض و نسیــه منّـت بقّــال نــکشبــاش آزاده صفــت ، پیــرو احــکام خـــدا --- خِـذلت و حرص بسـوز و هوس مال نکشفــال با جمــع نُخـود کار به جــایی نبــرد ...

کشتــی نـوح دلـــم را آتــش و طوفــان گــرفت شعـله ها و مـوج آتش خیمه زد، بنیـان گرفت سرنشینان؛ غـرق و در امــواج شعله پر زدند در تکاپـوی نجــات خـود به هـر سـو در زدنــد پای ناجـی ، آسمــان و راه دریــا ، دسـت هـا بسته بود و سوختند« سوچی » نشین و ناخدا آتش و دود و حرارت از همـه سـو سر کشیــد مرغ ها...

« خلیـج همیشه فـارس» اگـر چـه دشمـن ایران اسیـر جهـل و نادانی است ولی تاریخ می گوید: « خلیـج فـارس» ایرانی است اگــر تهـدیـد بنمــاید و گــر چشـم طمــع دارد جواب تلـخ تهدیدش شکستی سخت و ویرانی است خلیـج فـارس ، مـی مـاند زُمُـرُد گـونه و جوشـان چو دارد ریشه در تاریخ ، تا دنیا ست ، طوفانی است برو اَی...

چيست فرهنگ عشاير؟جلوه اي ازدين اوست عشق و ايمان و شهادت، سادگي آيين اوست قلبشان سرچشمه ي ايثارو اخلاص و صفاست بلكه درياي گُهر خيز جمال كبريا ست استقـامت را ز كــوهِ سر فـراز آمـوختنــد پاكـي از بـرف و نسيـتم دلنـواز آموختنـد بذل و بخشش را ز گـوهرهاي باران بهــار ســربلنـدي از ستيــغ استـوار كــوهسـا...

« خلیـج همیشه فـارس» اگـر چـه دشمـن ایران اسیـر جهـل و نادانی است ولی تاریخ می گوید: « خلیـج فـارس» ایرانی است اگــر تهـدیـد بنمــاید و گــر چشـم طمــع دارد جواب تلـخ تهدیدش شکستی سخت و ویرانی است خلیـج فـارس ، مـی مـاند زُمُـرُد گـونه و جوشـان چو دارد ریشه در تاریخ ، تا دنیا ست ، طوفانی است برو اَی...

@چار آبان@ -------------------نهــــال عمـــر مــن از پا در افتـــادبرید دل، از جهــان در بستر افتــادپس از یک عمر درد و رنج و حرمانمصیبــت بر دل ایــن مضطـر افتــاد ***کبــوتر پَــر کشیــد از بام مــن رفتانیـــس قـــلب نــا آرام مـــن رفـــتالهـــ

زلزله زخــم ، بسیــار اسـت جـــانا ، مـــرهمــی درد ، جـان ســوز است ، یاران همـدمـیتسلیـــت، انبـــار ، انبـــار اســت و بـــس همتـــــی ، درمــــان درد ، حتــــی کمـــیکـودکان، پیــر و جــوان، در زیـر آوار بـلا چاره ی دردش نباشد آه

پـس از کـوچ پرستــوهـا نـدیدم پرستــویی عقب، جا مـانده باشــد تو و سـَر دستــه ی ایـل پرستــو چــرا در یُـرد ، تنهــا مانــده باشد؟ چـــرا در انتظـــار رد پــایــت دو چشمم مــات گل هــا مانده باشــدگــذر از حلقه ی رنگین کمـان کـن ک

"خلیج همیشه فارس"اگــر چه دشمــن ایران اسیــر جهــل و نادانی است ولی تاریخ می گـوید : خلیج فارس ، ایرانی است اگــر تهــدید بنماید و گــــر چشم طمــع دارد جواب تلـخ تهدیدش شکستی سخت و

"کُلُـوخ انـداز را پاداش سنـگ است" سکوت و نرمش و تسلیم ننگ استنکــن ای خصـــم بــازی، با دم شیـــر که ایران بیشه ی شیـر و پلنگ استتمــام ملـت ایــران ، بسبجــی اسـت اگـــر بیــــزار از آغـــاز جنـــگ اســت،اگـــر دشمــن کنـــد قصــــد تهاجــم، سز

خداونــدا اگـر کـردم گنــاهی اگر خبط و خطـا و اشتبـاهیتوکه غفار و رحمان و رحیمی در آن دنیـــا نجـاتم ده الـهـی ***خــداونـــدا بــه تـو دارم تَـوکُــل به سختی ها به تو جُستم توسلبــه دنیـــا ،رنگ آســـا

دو رکعت نماز عشق می خــوانم اَشـــهَـــدُ اَن لا اِلــــــهَ الا هـــــو به کـه در تکیـه گهی بنشینم لاف ایمــــان بزنــــم با "یاهـــــو" ***رو به رویِ تو ایستــاده ام اینَـک اَشـــهَـــدُ اَن لا شَـــریـکَ لَـــک بر زبانم همیشه این جاری ست

(جوانی) "دانی که نو بهار جوانی چسان گـذشت" چـون بـرق سر رسید و بی امان گـذشت خـواب بـودم ؟ خیـر ! بیـدار و با حواس لیک آشـکارا آمـد و در نهـان گــذشت بازیچـه ی غـرور خـویش شـدم ، دریغ مـن بازی کنـان ، او هم چنان گــذشت او مـی رفـت و بــه