بیشه ی شیران

"کُلُـوخ انـداز را پاداش سنـگ است"

سکوت و نرمش و تسلیم ننگ است

نکــن ای خصـــم بــازی، با دم شیـــر

که ایران بیشه ی شیـر و پلنگ است

تمــام ملـت ایــران ، بسبجــی اسـت

اگـــر بیــــزار از آغـــاز جنـــگ اســت،

اگـــر دشمــن کنـــد قصــــد تهاجــم،

سزایش موشک و بمب و تفنگ است

نپنــدارید خلیــج ، آرام و خــواب اسـت

کــه تا دریای هنــد پر از نهنــگ است

بلــــی ایــــــرانِ بیــــــدار و مســـلـح

بـه تکبیــری دفــاعش بی درنگ است

نگاهــی چپ، اگــر بر خــاک مــا شــد

به آنــی بر مهاجــم عرصـه تنـگ است

تمـام مــرز ایــران میــن گــذاری اسـت

ز مـردانی که چون فولاد و سنگ است

نیــاز مـا بـه «بمب هستــه ای» نیست

کــه کُلِ ملـّت مــا ، بُمـب جنــگ است

بـه شلیـک دو مـوشـک سکتــه کـردی

دو صدموشک رسد،روزت چه رنگ است؟

تأمـّـل کـن کـــه سیلــی هــای بعــدی

بســی آثــــار تخریبــش قشنــگ است

بســـــا ایـــرانیـــــان را آزمــــودی !!

دوبــاره آزمــــودن ننـــگ ننــــگ اسـت

96/3/30

برچسبها: خلیج, اشعار